وبلاگ

نسل جدید هواپیماهای بدون سرنشین (Bell V-247)

پلتفرم نوآری باز کوشا | نسل جدید هواپیماهای بدون سرنشین (Bell V-247)

نام شرکت بل برای علاقه مندان به صنعت هوایی و بخصوص دوستداران بالگردها، بسیار شناخته شده است.

امروزه می‌توان پرواز محصولات این شرکت را چه در بخش تجاری و چه در بخش نظامی در سراسر دنیا مشاهده کرد.

در اوایل قرن 21 شرکت بل موفق شد با همکاری بوئینگ اولین هواپیمای نظامی عمود پرواز با تیلت ‌روتور (روتور با قابلیت کج شدن) را با موفقیت آزمایش و به نیروی دریایی ایالات متحده تحویل دهد.

پس از شکست سنگین ارتش ایالات متحده در عملیات طبس، وزارت دفاع این کشور تصمیم به توسعه یک هواپیمای عمود پرواز گرفت که دارای سرعت بالا و برد عملیاتی زیاد باشد.

در پاسخ به این نیاز، یک قرارداد مشترک بین شرکت بل و بوئینگ برای توسعه هواپیمای عمودپرواز V-22 شکل گرفت.

اولین نمونه V-22 در ۱۹۸۹ به پرواز درآمد اما پیچیدگی‌ها و دشواری‌های فراوانی که در راه ساخت نخستین هواگرد نظامی دارای تیلت‌روتور در تاریخ هوانوردی وجود داشت،

باعث شد تا معرفی رسمی آن به نیروهای مسلح آمریکا تا سال ۲۰۰۷ طول بکشد. این هواپیما دارای 4 خدمه پرواز (2 خلبان و 2 مهندس پرواز) و قابلیت حمل 24 تا 32 نفر است.

هواپیمای V-22

هواپیماهای بدون سرنشین V-22، اولین هوا گرد نظامی دارای تیلت‌روتور

هواپیماهای بدون سرنشین

هواپیماهای بدون سرنشین V-22، اولین هوا گرد نظامی دارای تیلت‌روتور

ظهور V-247

پس از این موفقیت و بکارگیری V-22 در نیروی دریایی و نیروی هوایی، ارتش امریکا درخواست توسعه یک پرنده بدون سرنشین (UAV)

از نوع گروه 4 (هواپیماهای بدون سرنشین دارای وزن بیشتر از 600 کیلوگرم و ارتفاع پروازی کمتر از 18 هزار پا)

یا گروه 5 (هواپیماهای بدون سرنشین دارای وزن بیشتر از 600 کیلوگرم و ارتفاع پروازی بیشتر از 18 هزار پا) را به صنایع هوایی این کشور داد.

هدف از این درخواست دستیابی به یک UAV برای انجام عملیات‌های اطلاعات، شناسایی و نظارت ([1]ISR)، جنگ الکترونیک و پشتیبانی از نیروهای زمینی اعلام شد.

در پاسخ به این نیاز، شرکت بل پیشنهاد توسعه پرنده بدون سرنشین V-247 را ارائه کرد.

شرکت بل اعلام کرد نام V-247 به این دلیل انتخاب شده است که دو هواگرد از این نوع می‌توانند ISR را در طول 7 روز هفته و به‌صورت 24 ساعته برای یک ناحیه از قبل تعیین شده انجام دهند.

شرکت بل برای طراحی این هواگرد بدون سرنشین از تجربیات قبلی خود در ساخت هوا گردهای V-22، V-280 و هواگرد بدون سرنشین HV-911 استفاده می‌کند.

شرکت بل برنامه توسعه این هواگرد را از سال 2015 آغاز کرده است و طبق اطلاعات منتشر شده V-247 می‌تواند در عملیات‌های ISR، جنگ الکترونیک، هشدار اولیه هوایی و پشتیبانی از سایر نیروهای زمینی و هوایی مورد استفاده قرار گیرد.

یکی از مسئولین شرکت بل در نمایشگاه هوایی سال گذشته پاریس اعلام کرد این شرکت برنامه ویژه‌ای برای توسعه هواگردهای نظامی با قابلیت انجام عملیات‌های چندگانه و عدم نیاز به باند فرود دارد و V-247 یک گام بلند برای رسیدن به این اهداف است.

وی همچنین اشاره کرد بسیاری از فناوری‌های مورد استفاده در V-247 مشابه با هواگرد V-280 است که از جمله آن‌ها می‌توان به سیستم کنترل پرواز اشاره کرد.

هواگرد V-247 قابلیت انجام عملیات‌های تیمی در قالب اعضای سرنشین‌دار و بدون سرنشین را دارد.

به این صورت که خلبان یک بالگرد نظامی به راحتی در حین انجام عملیات می‌تواند یک یا تعداد بیشتری از بالگردهای بدون سرنشین V-247 را کنترل و وظایف مختلف را به آن‌ها محول کند.

ارتباط بین این هواگردها در عملیات‌های تیمی توسط یک لینک داده تاکتیکی امن فراهم می‌شود.

هواپیماهای بدون سرنشین

طراحی مفهومی بالگرد بدون سرنشین V-247 که احتمالا در نیروی دریایی ایالات متحده مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

مشخصات فنی V-247

بالگرد V-22 احتمالا دارای 7300 کیلوگرم وزن باشد که این مقدار با در نظر گرفتن سوخت، تسلیحات و حسگرها به 13 هزار کیلوگرم خواهد رسید.

این هواگرد از موتورهایی با قدرت حدود 4000 کیلووات بهره می‌برد و فاصله انتهای بال‌های آن از یکدیگر حدود 20 متر است.

سرعت کروز V-247 حدود 460 کیلومتر بر ساعت است و می‌تواند عملیات‌هایی را در شعاع بیشتر از 800 کیلومتر انجام دهد.

این بالگرد می‌تواند با سوخت داخلی خود 17 ساعت و برد 2600 کیلومتر را پرواز کند.

طبق اطلاعات منتشر شده از سوی شرکت بل، V-247 دارای سه محفظه حمل محموله است.

دو مورد از این محفظه‌ها در زیر بال‌ها و یک مورد دیگر در خط مرکزی پرنده قرار دارد.

از این محفظه‌ها می‌توان برای حمل سوخت اضافی، سیستم‌های راداری، ماژول‌های LiDAR (رادار لیزری)، محموله‌های پرتابی یا برخی از موشک‌های هوا به زمین مانند AGM-114 استفاده کرد.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، سیستم اویونیک بالگرد V-247 از معماری باز و ماژولار استفاده می‌کند و سیستم‌های حیاتی آن مانند کنترل پرواز دارای افزونگی سه‌گانه است.

تعداد زیادی حسگر الکترونوری و مادون قرمز یک آگاهی از وضعیت کامل را برای تیم مدیریت عملیات فراهم می‌کند و اطلاعات جمع‌آوری شده از محیط اطراف هواگرد می‌تواند برای بهره‌برداری به سایر نیروهای همکار در عملیات ارسال شود.

پیش‌بینی می‌شود اولین پرواز آزمایشی V-247 در سال 2023 انجام و تا اواخر دهه 2020 میلادی به بخش‌های مختلف ارتش ایالات متحده وارد شود.

منابع:

business insider

the drive

flight global

پژوهشکده اویونیک

پلتفرم نوآوری باز کوشا شما را به چالش پرنده های بدون سرنشین با مداومت پروازی بالا دعوت می کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ضبط پیام صوتی

زمان هر پیام صوتی 5 دقیقه است